Σάββατο, 30 Δεκεμβρίου 2017

Ερμηνεία Θείας Λειτουργίας

ΕΝΟΡΙΑΚΑ ΚΗΡΥΓΜΑΤΑ ΕΡΜΗΝΕΙΑΣ ΤΗΣ ΘΕΙΑΣ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑΣ
9η ομιλία 

«Ευλογημένη η βασιλεία του Πατρός και του Υιού και του Αγίου Πνεύματος νυν και αεί και εις τους αιώνας των αιώνων». 

Εισερχόμαστε στην δοξολογία της Αγίας Τριάδος και ο ιερέας υψώνει το ιερό Ευαγγέλιο και σχηματίζει το σχήμα του Τιμίου Σταυρού επί της Αγίας Τραπέζης. Προ Χριστού ο σταυρός ήταν ατιμωτικό και αποτρόπαιο όργανο εκτέλεσης των κακοποιών και εγκληματιών. Από την εποχή του Ιησού Χριστού και εξής είναι το ζωοποιό και σωτήριο σύμβολο. Το σχήμα του Σταυρού στα σώματά μας δεν αναγράφεται πουθενά στα βιβλία, αλλά επινοήθηκε λόγω της αξίας και σπουδαιότητας που έχει. Όπως γράφει ο πρ. Κων/νος Καλλίνικος η χρήση του Σταυρού υπήρξε ανέκαθεν διπλή. Σφραγιστήρια και διακοσμητική. Τα πάντα σφραγίζονται με το δεξί χέρι. «Είναι ο θυρεός, το όπλο και τρόπαιο κατά του διαβόλου (Ιω. Δαμ). «Ο σταυρός εάν σφραγισθεί λύνει τη δύναμη του αντιχρίστου» (Εφρ. Συρ.) «Επί μετώπου μετά παρρησίας- λέγει ο Αγ. Κύριλλος- δακτύλοις η σφραγίς και επί πάντων ο Σταυρός γενέσθω: επί άρτων που είναι για φαγητό, επί ποτηρίων πινομένων, εν εισόδοις και εξόδοις, προ του ύπνου, οδεύουσι και ηρεμούσι» Ο Τερτυλλιανός λέει: «οποιανδήποτε και αν αναλαμβάνουμε ασχολίαν, εν αμφιέσει, εν υποδέσι, στα λουτρά, στις τράπεζες, στο κρεβάτι μας, σφραγίζομεν το μέτωπο δια του Σταυρού».

Και εδώ να θυμηθούμε, το άλλο σφράγισμα στο μέτωπο και στο χέρι που αναφέρει ο ευαγγελιστής Ιωάννης στο ιερό βιβλίο της Αποκαλύψεως το σφράγισμα του αντιχρίστου. Ερχεται σαν άρνηση του Χριστού, σαν άρνηση της αγαπητικής θυσίας του σαρκωθέντος Χριστού, να ξεχωρίσει τους ανθρώπους και να τους οδηγήσει στην απώλεια. Και τα δύο σφραγίσματα, και του Ιησού Χριστού ο Σταυρός και το σφράγισμα του αντιχρίστου, γίνονται στο μέτωπο και στο δεξί χέρι. Το μέτωπο είναι ο λυχνοστάτης στον οποίο στέκεται η αναμμένη λυχνία με το φως του Χριστού». Το δεξί χέρι είναι το δυνατό χέρι, το χέρι για όλες τις εργασίες. Κάποιος μουσουλμάνος έβλεπε στο μέτωπο της χριστιανής γυναίκας του ένα σταυρό. Ήταν το σφράγισμα από το βάπτισμά της με Άγιο Μύρο.  Και τα δύο σφραγίσματα τα λαμβάνει αυτός που θέλει ελεύθερα χωρίς να τον πιέζει κανείς. Ακούμε συχνά για μικροτσιπάκια και για ηλεκτρονικά φακελώματα και φοβόμαστε μήπως μας δώσουν το χάραγμα και δεν το πάρουμε είδηση και κολαστούμε. Επαναλαμβάνω πως το χάραγμα του αντιχρίστου θα το πάρει όποιος ελεύθερα το θέλει, όπως ακριβώς το χάραγμα του Σταυρού το λαμβάνει μόνο ο χριστιανός.

Μέσα στην Παλαιά Διαθήκη ο Σταυρός υπάρχει και προεικονίζεται. Η ράβδος Μωυσέως που άνοιξε και έκλεισε σταυροειδώς την Ερυθρά θάλασσα, το ξύλο της Μερράς που γλύκανε τα πικρά νερά, το χάλκινο φίδι πάνω στα σταυρό που έδινε ζωή στους εβραίους από τα φίδια της ερήμου, τα χέρια του Μωυσή σε σχήμα Σταυρού που κατατρόπωσαν τους Αμαληκίτες, και τέλος η πορεία του ισραήλ μέσα στην έρημο ανά τρείς φυλές στα 4 σημεία του ορίζοντα και στη μέση η σκηνή του μαρτυρίου σχημάτιζε το σχήμα του Τιμίου Σταυρού. Τέλος προ της Δευτέρας Παρουσίας του Κυρίου μας θα φανεί στον ουρανό το σημείο του Υιού του ανθρώπου ο Σταυρός και έπειτα θα έλθει ο Ιησούς Χριστός ένδοξος και ως Κριτής. Όσο για την δεύτερη χρήση του τη διακοσμητική δεν αναφέρουμε τίποτε γιατί τα πάντα μέσα στην Εκκλησία είναι Σταυρός. Πόσα δάκρυα έχυσαν οι χριστιανοί της Πόλης όταν το 1550 επί πατριαρχίας Διονυσίου του Β κατέβασαν το Σταυρό από το Οικουμενικό Πατριαρχείο που φαινόταν από ξηρά και θάλασσα και φανέρωνε την θέση του Πατριαρχείου. Μοναδική εξαίρεση που δεν σχηματίζεται ο σταυρός είναι το έδαφος από ευλάβεια για να μην πατηθεί. Η ύλη με την οποία φτιάχνεται ο Σταυρός είναι οποιαδήποτε. Η Ιεραπόστολος Αγία Νίνα κήρυξε το Χριστό και εκχριστιάνισε χιλιάδες κρατώντας ένα σταυρό από δύο κλήματα αμπελιού που είχε δέσει με τρίχες από την κεφαλή της. Αυτός ο σταυρός ο τόσο απλός, θαυματουργούσε.
Αδελφοί μου!

Έχουμε ευλογία και όπλο τον Τίμιο Σταυρό το σωτήριο όργανο. Να τον φέρνουμε πάνω μας, να τον σχηματίζουμε τακτικά στο σώμα μας και κυρίως να καλλιεργήσουμε σταυρική τη συνείδησή μας και τη ζωή μας γιατί ο Σταυρός δίνει ένα ήθος ξεχωριστό, το ήθος της αγάπης και της θυσίας, σε ετούτη τη ζωή που σημαίνει κόπος, δάκρυ, δοκιμασίες, αυτοθυσία, πειρασμοί, αγάπη χωρίς κρατούμενα. Πίσω από το Σταυρό υποφώσκει η ανάσταση, η ύπαρξη μιας καινούριας ζωής όπως το λέει ο Κύριός μας   «Ναι! Όλα τα κάνω καινούρια». Σε αυτή τη νέα ζωή ο ίδιος ο Θεός θα διώξει κάθε πόνο και δάκρυ, κάθε κραυγή και πένθος γιατί ο Θεός θα καθίσει και θα συγκατοικήσει με τους ανθρώπους. Αυτή η ζωή είναι η Βασιλεία των ουρανών, είναι η Αγία Πόλη, η Νέα Ιερουσαλήμ, η Εκκλησία, απαρχή της οποίας είναι το Μυστήριο της Θείας Λειτουργίας.


Επιμέλεια: 
Πρωτ. Δημήτριος Ι. Αμπελάς

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου