Σάββατο, 30 Δεκεμβρίου 2017

Ερμηνεία Θείας Λειτουργίας

ΕΝΟΡΙΑΚΑ ΚΗΡΥΓΜΑΤΑ ΕΡΜΗΝΕΙΑΣ ΤΗΣ ΘΕΙΑΣ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑΣ
11η ομιλία 


Μετά από το δοξολογικό προοίμιο που αναλύσαμε την προηγούμενη φορά, ακολουθεί η Συναπτή, από το σύναγμα, το μάζεμα. Έχουμε μία συγκέντρωση πολλών και σύντομων ευχών που αναφέρονται στη ζωή των πιστών. Η Συναπτή ονομάζεται και Ειρηνικά επειδή οι τρείς πρώτες ευχές αρχίζουν με το: «Εν ειρήνη του Κυρίου δεηθώμεν». Ευχόμαστε για τρία είδη ειρήνης. Την ειρήνη της ψυχής, την ειρήνη του ουρανού και την ειρήνη του σύμπαντος κόσμου.

    1.Εν ειρήνη του Κυρίου δεηθώμεν. Ας προσευχηθούμε στον Κύριο με ειρήνη. Ο τρόπος της προσευχής μας πρέπει να είναι ειρηνικός. Παλαιά η λειτουργία άρχιζε με το: « Ειρήνη Πάσι» από τον Αρχιερέα στο σύνθρονο που ήταν μέσα στο ιερό, και τελείωνε με το: «πορεύεσθε εν ειρήνη», όπως διασώζεται στις λειτουργίες Αγ. Ιακώβου, και Γρηγορίου του Θεολόγου. Η ειρήνη είναι αρετή. Είναι η γαλήνη, η ηρεμία, όχι λόγω νιρβάνας αλλά επειδή υπάρχει ο Θεός. Είναι ο καρπός όλων των αρετών. Η ειρήνη είναι η αίσθηση της ψυχής. Κατά τον ι. Χρυσόστομο «ειρήνη είναι η γνώση του Θεού και κατάκτηση αρετής». Η αμαρτία φέρνει αντίθετα τη σύγχυση, την ταραχή. Να θυμηθούμε το φόβο του Αδάμ απέναντι στο Θεό μετά την αμαρτία του. Λέει ο Μάξιμος ο Ομολογητής πως: «Το κακό διασπά και διαιρεί». Η μετάνοια φέρνει την ειρήνη. Εμείς μπορούμε να την αποκτήσουμε.

Λέει ο αβ. Ισαάκ πως γνωρίζουμε τα μυστήρια του Θεού μέσα από τα δάκρυα, τους ήσυχους λογισμούς, και με καθαρό μυαλό. Η ειρηνη περιλαμβάνει: Την Ευχαριστία= είμαστε ευγνώμονες για τη ζωή και την εξομολόγηση= την καθαρή συνείδηση χωρίς ενοχές. Πόση ειρήνη μπορεί να φέρει μία λειτουργία; Με το Δεηθώμεν ο ιερέας παρακινεί το λαό για γενική προσευχή. Λέει ο Αγ. Ιάκωβος ο αδελφόθεος πως: «πολύ ισχύει δέησις δικαίου ενεργουμένη». Είναι δυνατή η προσευχή που ενεργείται από τον πιστό. Αυτός είναι και ο λόγος που πρέπει να εκκλησιαζόμαστε κάθε Κυριακή στην Εκκλησία-Ενορία επειδή ενεργείται η δύναμη της προσευχή όλης της Εκκλησιαστικής Κοινότητας.- Πιστεύω σου λένε πολλοί, αλλά δεν εκκλησιάζομαι, προτιμώ να ανάψω ένα κερί στο εξωκκλήσι και να προσευχηθώ μόνος μου και να αναπαυθώ. Αυτή η μόνωση είναι δαιμονισμός που σε ξεχωρίζει από τη σύναξη της Εκκλησίας.

2. Υπέρ της άνωθεν ειρήνης και της σωτηρίας των ψυχών ημών του Κυρίου δεηθώμεν. Ας προσευχηθούμε στον Κύριο για την επουράνια ειρήνη και τη σωτηρία των ψυχών μας. Πρώτο ζητούμενο είναι η άνωθεν ειρήνη. Η ένωση της ψυχής με το Θεό. Λέει ο ΙΣ: «ειρήνη την εμήν δίδωμι υμίν, ου ο κόσμος δίδωσι, εγώ δίδωμι υμίν». Αυτή η ειρήνη μας φέρνει τη σωτηρία μας. Η ειρήνη είναι ο πρώτος καρπός του Αγίου Πνεύματος. Λέει ο ΙΣ: «ζητείτε πρώτον την βασιλείαν και τη δικαιοσύνη(ειρήνη)δηλ. την ενάρετη ζωή. Οι άγγελοι στη γέννηση του Κυρίου μας έψαλλαν το: «επι γης ειρήνη», όπως υπάρχει στον ουρανό. Δεύτερο ζητούμενο είναι η σωτηρία των ψυχών μας. Αυτό είναι το πνευματικό μας συμφέρον: δηλαδή να κερδίσουμε το σκοπό για τον οποίο πιστεύουμε κι αυτός είναι η σωτηρία μας. Η Εκκλησία ζεί στον κόσμο και παλεύει να μεταμορφώσει τον κόσμο και να τον οδηγήσει στη ζωή «του μέλλοντος αιώνος». και εμείς δεν είμαστε έξω του κόσμου αλλά εντός του.


3. Υπέρ της ειρήνης του σύμπαντος κόσμου, ευσταθίας των αγίων του Θεού εκκλησιών και της των πάντων ενώσεως του Κυρίου δεηθώμεν». Προσευχόμαστε για την ειρήνη στον κόσμο. Εάν υπάρχει πολιτική και κοινωνική ειρήνη, τότε και η Εκκλησία ζει ειρηνικά. Είπε ο Χριστός: «Ουκ ήλθον βαλείν ειρήνη αλλά μάχαιρα» μεταξύ των ανθρώπων. Εννοούσε ο Χριστός μας πως πάντοτε θα είναι Σημείο αντιλεγόμενο μεταξύ των ανθρώπων. Δεν υπάρχει ειρήνη χωρίς Χριστό. Μόνο ο Χριστός δίνει αυτό το δώρο. Και ακούμε κάθε Πρωτοχρονιά τις γεμάτες υποκρισία ευχές των αρχηγών κρατών την ίδια στιγμή που το χέρι τους είναι έτοιμο να πατήσει το κουμπί μία πυρηνικής βόμβας. Την ειρήνη του Χριστού είχαν οι μάρτυρες που οδηγούνταν στα μαρτύρια διωκόμενοι για την πίστη τους. προσευχόμαστε επίσης για τη στερέωση των τοπικών εκκλησιών και για την ένωση όλων εις Ένα Σώμα. Και ο Ιησούς στην αρχιερατική Του προσευχή παρακάλεσε το Θεό Πατέρα Του να μείνουν οι πιστοί σταθεροί στη Μία Πίστη γιατί η ενότητα είναι απόδειξη της πραγματικής αγάπης. Εδώ να πούμε πως γίνονται στις μέρες μας πολλές προσπάθειες για μία οικουμενική θρησκεία όπου όλοι θα λατρεύουν όποιο θεό επιθυμούν. Αυτό ονομάζεται παγκοσμιοποίηση, Θεοσοφία, Νέα Τάξη, συγκρητισμός. Και εμείς πολλές φορές λέμε: Ένας είναι ο Θεός αλλά άλλος τον λέει Χριστό, άλλος Βούδα, άλλος Αλλάχ. Αυτή είναι η σύγχρονη βλασφημία που υποτιμά το πρόσωπο του Χριστού και Του στερεί τη Θεία Αυθεντία. Ιστορικά πολλοί αποκόπηκαν από το Σώμα του Χριστού και έσχισαν τον άραφο χιτώνα Του δημιουργώντας μία άλλη ομολογία κάτω από εγωισμούς και πλάνες. Υπάρχουν και οι σχισματικοί που ξέκοψαν από την Εκκλησία. 2000 χρόνια και η Εκκλησία του Χριστού έχει διαμελιστεί σε χιλιάδες κομμάτια. Όποιος έφυγε από την Εκκλησία είναι σαν το κλαδί που κόβεται από το δέντρο. Ξεραίνεται και μαραίνεται. Δεν υπάρχουν πολλές Εκκλησίες αλλά Μία. Μόνο μία ένωση υπάρχει και για αυτή προσεύχεται η Εκκλησία μας. Είναι η επιστροφή όλων των αιρετικών στους κόλπους της Μίας, Αγίας, Ορθόδοξης Εκκλησίας. Σε μία ευχή της Εκκλησίας μας παρακαλεί ο επίσκοπος: «Ημών δε τας ψυχάς ρύθμισον, προς πάσαν ευταξίαν και κατάστασιν ειρηνικήν, εις το ανέχεσθαι αλλήλων εν ταπεινώσει αληθινή και ανυποκρίτω». Ποιος ανέχεται τον άλλον; Ποιος έχει ταπείνωση αληθινή; Ποιος δεν είναι υποκριτής; Η ειρήνη στην Εκκλησία υπάρχει εφόσον και εάν εμείς έχουμε την ειτρήνη του Θεού μέσα μας. Είναι πνευματική αξία η ψυχική μας ευταξία και νοικοκυροσύνη. Η ειρήνη ξεκινά από εμάς κι απλώνεται σε όλα τα μέλη της Εκκλησίας. Εμείς θέλουμε να φτιάξουμε πρώτα τους άλλους κι ύστερα τον εαυτό μας. Μέσα στην Εκκλησία δεν χωράνε εγωισμοί και φιλοδοξίες. Ο Κύριος μας ρωτά: «Μπορείτε να πιείτε το ποτήρι του Πάθους μου  που εγώ πίνω; Αυτή είναι η διαφορά της Αλήθειας. Να μαρτυρήσουμε εάν χρειαστεί γι’ αυτήν. Ο Κύριός μας ήλθε να διακονήσει τον πεπτωκότα από την αμαρτία άνθρωπο και να τον βοηθήσει να ζήσει μέσα από τη δική Του θυσία. Όλη μας η ζωή είναι μία προσπάθεια να καταλάβουμε αυτό το μυστήριο της Θείας Αγάπης. Κυρίως η Μεγάλη Εβδομάδα που έρχεται, είναι μία ευκαιρία να τη ζήσουμε όπως θέλει ο Θεός, εξομολογούμενοι τις αμαρτίες μας, μετανοούντες κι συγχωρούντες. ΑΜΗΝ. 


Επιμέλεια: 
Πρωτ. Δημήτριος Ι. Αμπελάς

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου