Δευτέρα, 15 Απριλίου 2019

ΕΝΟΡΙΑΚΑ ΚΗΡΥΓΜΑΤΑ ΕΡΜΗΝΕΙΑΣ ΤΗΣ ΘΕΙΑΣ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑΣ



28η ομιλία   

Μιλήσαμε για την πνευματική παρουσία των αγγέλων τη στιγμή της Εισόδου του ιερού Ευαγγελίου. 

Πριν από μερικά χρόνια κάποιος πιστός είδε στα χέρια του ιερέα αντί του Ιερού Ευαγγελίου ένα μωρό που έλαμπε ολόκληρο, ήταν ο Χριστός.

 Παρόμοιο θαύμα με μωρό που να υψώνεται, να τοποθετείται στην Αγία Τράπεζα και να σφαγιάζεται την ώρα του μελισμού πριν τη θεία κοινωνία είδε κατά παραχώρηση Θεού ένας Τούρκος αγάς και έγινε η αιτία της μεταστροφής του στο χριστιανισμό και  τη μετέπειτα θανάτωσή του από τους Τούρκους, είναι ο άγιος Άχμετ. «Αυτός είχε στο χαρέμι του μία κοπέλα χριστιανή που την άφηνε κάθε Κυριακή να εκκλησιάζεται.

 Όταν την συναντούσε, πάντα το στόμα της μοσχοβολούσε. Μη μπορώντας να εξηγήσει την θαυμάσια μυρωδιά, ντύθηκε με παλιά ρούχα για να μην τον αναγνωρίσουν και πήγε στην υπόγεια εκκλησία των χριστιανών. 

Η λειτουργία γινόταν το βράδυ και μυστικά. Στάθηκε στη γωνία και παρακολουθούσε τον ιερέα. Κάποια στιγμή τον είδε να κρατά στα χέρια του ένα βρέφος. Το τοποθέτησε ο ιερέας πάνω στην αγία Τράπεζα και λίγο πριν το τέλος εκεί που γίνεται ο μελισμός-το τεμάχισμα του Αγίου Άρτου, είδε τον ιερέα να σφάζει το παιδί και το αίμα του να χύνεται στο δισκοπότηρο.

 Μπροστά σε αυτό το τραγικό γι’ αυτόν γεγονός τράβηξε το σπαθί και όρμησε να σφάξει τον ιερέα. Αποκαλύφθηκε ποιος είναι και ο ιερέας έντρομος ζήτησε να μάθει το λόγο της θανάτωσής του.

 Μόλις είπε ο Αγάς τι είδε, ο ιερέας τον αγκάλιασε και του εξήγησε το θαύμα. Μετά από κατήχηση ο Αγάς βαπτίστηκε και έγινε χριστιανός. Ο Σουλτάνος της Πόλης μετά από χρόνια κάλεσε όλους τους αγάδες για να πάρουν μία απόφαση για τη θρησκεία των γκιαούρηδων. 

Τότε ενώ όλοι υποστήριζαν το διωγμό και τη θανάτωση των χριστιανών, σηκώθηκε ο Αγάς και υπερασπίστηκε τους Έλληνες τόσο θερμά που όλοι απόρησαν. Τον ερώτησαν μήπως είναι και αυτός χριστιανός, και αυτός δεν δίστασε να τους πει την αλήθεια.

 Με μίσος έπεσαν καταπάνω του και τον κατακρεούργησαν, ενώ η Εκκλησία του Χριστού δέχθηκε ένα ακόμη μάρτυρα της πίστης. Ο Άγιος Άχμετ.

  Φτάνοντας ο ιερέας στο κέντρο του ναού ευλογεί, σχηματίζοντας το σημείο του Σταυρού, και λέγοντας: «Ευλογημένη η είσοδος των αγίων σου, πάντοτε νυν και αεί και εις τους αιώνας των αιώνων». 

Αυτή ήταν η αρχή της αρχαίας λειτουργίας. Τα πάντα ευλογούνται, παντού είναι ο Τίμιος Σταυρός. Υψώνοντας το Ευαγγέλιο λέγει: «Σοφία»! 

Αναφέρεται στη Σοφία, το Χριστό μας, την άνωθεν Σοφία, και δείχνει το Ευαγγέλιο που είναι  ο λόγος του Θεού. Η Σοφία του Θεού είναι μέσα στο ιερό Ευαγγέλιο, που οφείλουμε να το γνωρίζουμε γι΄αυτό  και ο σατανάς δεν μας αφήνει να Το μελετούμε.

 Η δεύτερη λέξη που ακολουθεί είναι: «Ορθοί»! Είναι μια προσταγή να σηκωθούμε όρθιοι υποδεχόμενοι την Σοφία. Στο «Ορθοί» το Ευαγγέλιο σχηματίζει Σταυρό. Είναι η στάση ευλάβειας μπροστά στο ακατάληπτο μυστήριο της Θείας Παρουσίας. Είναι μπροστά μας ο Κύριος! 

 Οφείλουμε να έχουμε και ανάλογη ψυχική παρουσία και καθαρότητα για να αντιληφθούμε το μυστήριο.

Ο Άγιος Μαρκιανός, πηγαίνοντας στην εκκλησία του ένα χειμωνιάτικο πρωινό, είδε ένα φτωχό κουρελιάρη που έτρεμε από το κρύο να κάθεται στα σκαλιά της εκκλησίας. -Δώσε μου ένα ρούχο πάτερ του είπε και ο άγιος μη έχοντας άλλο ρούχο του έδωσε το δικό του μένοντας αυτός γυμνός. 

Έτρεξε μπήκε στην εκκλησία και ντύθηκε τη στολή του και περίμενε τον πατριάρχη για τη θεία λειτουργία. Ήρθαν και άλλοι ιερείς, ντύθηκαν τα άμφιά τους και περίμεναν. Η λειτουργία άρχιζε με τον τρόπο που περιγράψαμε προηγουμένως-από το σκευοφυλάκιο πήγαιναν με το ιερό Ευαγγέλιο στο Ναό. 

Σε όλη τη διάρκεια της λειτουργίας όλων των ιερέων τα μάτια είχαν πέσει πάνω στον Μαρκιανό επειδή η στολή που φορούσε έλαμπε και άστραφτε περισσότερο και από αυτή του πατριάρχη. Η απλή στολή είχε όντως μεταμορφωθεί από τη Χάρη του Θεού. 

Ο Μαρκιανός ξεχώριζε. Οι ιερείς άρχισαν τα μουρμουρητά και τα λόγια: «Πως είναι δυνατόν ο Μαρκιανός να ξεπερνά σε λαμπρότητα τον πατριάρχη». Τα παράπονα μεταφέρθηκαν στον πατριάρχη που αναγκάστηκε να καλέσει το Μαρκιανό σε απολογία. -Μαρκιανέ επιτρέπεται να φοράς καλύτερη στολή από τη δική μου;

 Ο Μαρκιανός έμεινε έκπληκτος. Παναγιώτατε –είπε- είναι η ίδια στολή που μου χαρίσατε εσείς την ημέρα της χειροτονίας μου πριν από πολλά χρόνια. Αποκλείεται είπε ο πατριάρχης και τράβηξε με το χέρι του τη στολή του Μαρκιανού για να τη δει καλύτερα, αποκαλύπτοντας τη γύμνια του. 

Έκπληκτος ο πατριάρχης ρώτησε: -Μαρκιανέ ποιος σε γύμνωσε; Και ο Μαρκιανός δείχνοντας το Ευαγγέλιο του είπε: Αυτό Παναγιώτατε με γύμνωσε. Κατάλαβε τότε ο πατριάρχης την μεγάλη ελεημοσύνη του άγιου κληρικού.

 Το ότι αγίασε το φανερώνει και ένα άλλο περιστατικό. Ο Αγ. Μαρκιανός είχε την αγία προθυμία να γυρίζει στους δρόμους, να μαζεύει τους ανήμπορους και φτωχούς που πέθαιναν και δεν είχαν συγγενείς να τους φροντίσουν, να τους καθαρίζει, να τους ετοιμάζει στο φέρετρο και να διαβάζει την ακολουθία της κηδείας τους.

 Σε κάποιον φτωχό, που τον φρόντισε και τον διάβασε, στο τέλος τον αγκάλιασε και του είπε: «Έλα αδελφέ μου να σε ασπαστώ, και σου εύχομαι καλό Παράδεισο».

 Ξαφνικά ζωντάνεψε ο νεκρός, σηκώθηκε, απέδωσε τον ασπασμό στο Μαρκιανό  ευχαριστώντας τον  για το καλό που του έκανε και ξανακοιμήθηκε.

 «Δεύτε προσκυνήσωμεν και προσπέσωμεν Χριστώ…Ελάτε να  προσκυνήσουμε και να υποκλιθούμε μπροστά στο Χριστό». Τη στιγμή αυτή κάνουμε μικρές μετάνοιες ακόμη και αν είναι Κυριακή. 

Στη θεία λειτουργία υπάρχουν λατρευτικές προσταγές κάτι σαν σύνθημα που γίνεται από όλους τους πιστούς.

  Έτσι και εμείς Χαιρετίζουμε την είσοδο του Ευαγγελίου και του επισκόπου εάν παρευρίσκεται με μετάνοιες.

 Ο επίσκοπος απαντά ευλογώντας τους πιστούς και ανεβαίνει τα σκαλοπάτια της ωραίας Πύλης και βγαίνει πάλι, θυμιάζοντας το λαό. Η θεία λειτουργία προοδευτικά κλιμακώνεται.

 Φτάνει η στιγμή του αγγελικού ύμνου για τον οποίο θα μιλήσουμε την ερχόμενη Κυριακή.
                                                                   
                                                        πρωτ. Δημήτριος Αμπελάς







Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου