Τρίτη, 9 Απριλίου 2019

ΕΝΟΡΙΑΚΑ ΚΗΡΥΓΜΑΤΑ ΕΡΜΗΝΕΙΑΣ ΤΗΣ ΘΕΙΑΣ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑΣ



26η ομιλία   

Αναφερθήκαμε την προηγούμενη φορά στα τρία αντίφωνα και αναλύσαμε τις ευχές που η μία συμπληρώνει την προηγούμενη προσθέτοντας και από ένα διαφορετικό αίτημα. 

Είπαμε πως κάθε ψαλμικός στίχος συνοδεύεται από το: «Ταις πρεσβείαις της Θεοτόκου», και το: «Σώσον ημάς Υιέ Θεού», και μετά το στίχο και το τροπάριο του τρίτου αντιφώνου που αλλάζει με την περίσταση. 

Σήμερα είπαμε τον αναστάσιμο στίχο «Αύτη η ημέρα Κυρίου αγαλλιασόμεθα και ευφρανθώμεν εν αυτή» και το αναστάσιμο τροπάριο «Το φαιδρόν της Αναστάσεως κήρυγμα».

Γιατί προσευχόμαστε στην Εκκλησία;
Θα μας απαντήσει ο Ιερός Χρυσόστομος και θα απαντήσει σε όλους αυτούς που προσπαθούν να δικαιολογήσουν την απουσία τους από το Ναό. «Είναι αδύνατον στο σπίτι-λέγει ο Άγιος- να προσευχηθείς όπως στην Εκκλησία, που υπάρχει πλήθος πιστών και στέλνεται βοή στο Θεό από όλους μαζί. Παρακαλώντας μόνος σου δεν εισακούεσαι γιατί στην Εκκλησία υπάρχει το επιπλέον, η ομόνοια, η συμφωνία, ο σύνδεσμος της αγάπης και οι ευχές των ιερέων». 

Να θυμηθούμε πως όσες φορές και εμείς προσευχηθήκαμε όλοι μαζί, έγινε θαύμα σε αυτόν για τον οποίο ζητούσαμε την υγεία του. Μπορούμε να δικαιολογήσουμε όσους είναι ασθενείς και γέροντες και βλέπουν και ακούν τη λειτουργία από την τηλεόραση. Οι υπόλοιποι δεν έχουν καμία δικαιολογία, όσοι πηγαίνουν σε εξωκκλήσια, η την Κυριακή βγαίνουν εκδρομές σε  μοναστήρια, η αντί να εκκλησιαστούν στην Ενορία τους εκκλησιάζονται σε ευκτήριους οίκους και συλλόγους.

Όλα αυτά είναι εκτός του εκκλησιαστικού πνεύματος. «Ορθοδοξία είναι το αεί σχοινοβατείν» λέγει κάποιος πατέρας της Εκκλησίας μας. Ορθοδοξία είναι το να περπατάς συνεχώς πάνω σε ένα σχοινί. Είναι πολύ εύκολο να πέσεις από το σχοινί και δύσκολο να κρατηθείς πάνω στο σχοινί.

Ορθοδοξία είναι να γνωρίζεις το Χριστό αυθεντικά και απόλυτα, αλλά για να φτάσεις στην αναγνώριση οφείλεις να κάνεις αυτό που λέγει και διδάσκει η Εκκλησία. Πρώτος ο Δεσπότης έπειτα ο ιερέας και ο πνευματικός μας πατέρας είναι αυτοί που μπορούν να μας διδάξουν το εκκλησιαστικό ήθος. 

Καταρχάς δεν νοείται ορθόδοξος χριστιανός που να μην έχει τον Πνευματικό του Πατέρα αυτόν που θα του παρέχει την άφεση των αμαρτιών του και μπορεί να τον κατευθύνει στο δρόμο του Χριστού και μόνο. Από την σωστή γνώση του Χριστού προκύπτει και το ανάλογο εκκλησιαστικό ήθος, δηλαδή να γνωρίζεις να συμπεριφέρεσαι εκκλησιαστικά.

 Όλοι μας επειδή έχουμε διαφορετικές εκκλησιαστικές παραδόσεις πρέπει κάποια στιγμή να περάσουμε από κόσκινο όσα ξέρουμε και να κρατήσουμε όσα ισχύουν και είναι γνήσια και αυθεντικά. Και το εκκλησιαστικό ήθος ξεκινά από την σταθερή πορεία μας προς αναζήτηση του Χριστού μας. Να ξέρουμε πως ό,τι κάνουμε, αυτό πρέπει να γίνεται στο όνομα του Χριστού. Σκοπός είναι να αγαπήσουμε το Χριστό και να μάθουμε να ζούμε κοντά στο Χριστό μόνο και μόνο από αγάπη.

Μέσα από την αγάπη μας στο Χριστό εύκολα μπορούμε να εκκλησιαζόμαστε τακτικά, να κοινωνούμε τακτικά, να μάθουμε την επιστήμη της προσευχής, να μάθουμε να μελετάμε το Ευαγγέλιο, να μάθουμε την άσκηση της νηστείας, της ευποιίας, της αγάπης, της συγνώμης, και των πολλών χαρισμάτων της χριστιανικής ζωής.

Στις μέρες μας δεν φτάνει το να πηγαίνουμε εκκλησία επειδή έτσι μας  δίδαξαν οι γονείς μας, αλλά να ξέρουμε το λόγο του εκκλησιασμού μας, το λόγο της νηστείας μας, το λόγο της ανεξάντλητης αγάπης. Αν δεν υπάρχει λόγος, γρήγορα και εμείς θα τα παρατήσουμε. Η κοινωνία μας θέλει αποδείξεις της όποιας θυσίας μας στο όνομα του Χριστού.

 Αφήσαμε το θέμα Χριστός στην Παιδεία, στο Κράτος, στην Εκκλησία, και εμείς σαν γονείς ποτέ δεν ενδιαφερθήκαμε για την πίστη του παιδιού μας, επειδή και εμείς  μάθαμε να πιστεύουμε και να πράττουμε  θρησκευτικά καθήκοντα.

 Η Εκκλησία δεν είναι θρησκεία αλλά η αποκάλυψη της Αλήθειας. Και όταν το Κράτος και όλοι οι υπόλοιποι φορείς καταργούν σιγά σιγά την θρησκευτική συνείδηση εμείς επαναστατούμε εναντίον όλων αυτών των φορέων επειδή μας αποχρωματίζουν, αλλά ουσιαστικά εμείς φταίμε σαν γονείς.

Σε ποιόν φορέα ανέθεσε η χθεσινή εορταζόμενη Αγία Σοφία την χριστιανική ανατροφή των τριών παιδιών της; Σε κανένα. Μόνη της πήρε την ευθύνη να τους μάθει την αλήθεια τόσο γνήσια και αληθινή ώστε  και αυτά να θυσιάσουν τη ζωή τους χάριν της αιώνιας ζωής.

 Μεθαύριο ξεκινάμε τις νεανικές συντροφιές. Πόσα παιδιά θα θελήσουν να μάθουν για το Χριστό και ποιος θα ενθαρρύνει την προσπάθειά τους; Αν εμείς δεν γνωρίζουμε την πίστη μας, δείχνουμε εμπιστοσύνη στον ιερέα και τους κατηχητές να διδάξει τα παιδιά μας το Χριστό; Πλέον πρέπει να αναλάβουμε τις ευθύνες μας.

 Το δρόμο μας τον δείχνει το σημερινό Ευαγγελικό ανάγνωσμα. Να δούμε τι μας ωφελεί ψυχικά, να δώσουμε προτεραιότητα στις ανάγκες της ψυχής μας, να «απαρνηθούμε τον εαυτό μας» που σημαίνει να απαρνηθούμε τις ατομικιστικές και εγωιστικές δαιμονικές τάσεις, να απαρνηθούμε την ευθυνοφοβία, και να «άρουμε το σταυρό μας» δηλαδή να προσπαθήσουμε να θέσουμε τον εαυτό μας και τη ζωή μας μέσα στο Ευαγγέλιο και να ακολουθήσουμε τον Κύριο που θα μας οδηγήσει στη σωτηρία μας.

Όμως το τίμημα είναι φοβερό. καλούμαστε να ζήσουμε εν Χριστώ μέσα σε μία γενεά δηλαδή κοινωνία όπως την περιέγραψε ο Κύριος αμαρτωλή και μοιχαλίδα δηλαδή που έχει αφήσει την αγάπη προς το Χριστό και ζει με ψεύτικες μορφές αγάπης. Η πρόκληση των καιρών είναι πως αυτή η κοινωνία που ζούμε αντιδρά στη ζωή του Χριστού, αντιδρά στο πνεύμα της ειρήνης και της αγάπης. Εάν ντραπούμε για αυτό που είμαστε, θα χάσουμε την αιώνια ζωή. Εάν με παρρησία διδάξουμε και ζήσουμε τη ζωή του Χριστού θα κερδίσουμε την δόξα του Θεού.

Και ντρέπεται κάποιος όταν τα λόγια δεν συμφωνούν με τις πράξεις του, ντρέπεται κάποιος όταν αναλίσκεται σε τυπολατρικές πράξεις, ντρέπεται κάποιος, όταν ο Χριστός που διδάχθηκε δεν είναι ο γνήσιος αλλά ένα μόρφωμα.

 Η πίστη μας είναι αυτή που δείχνει το πρόσωπο του Χριστού στη ζωή μας. Και ο Χριστός μένει ανεξάντλητος για κάθε ηλικία, μόρφωση και τάξη. Είναι όντως λυπηρό όταν καυχόμαστε πως ξέρουμε το Χριστό και τα λόγια Του και τα έχουμε εφαρμόσει στην παιδική μας ηλικία.

 Ας παρακαλέσουμε τον Κύριό μας να μας δώσει τρόπους μετανοίας ώστε να μπορέσουμε να ξεπεράσουμε κάθε πρόβλημά μας και να ενωθούμε πραγματικά μέσα από την Εκκλησία με τον γνήσιο και αυθεντικό πρόσωπο του Κυρίου μας. ΑΜΗΝ.
                                                                                                                      πρωτ. Δημήτριος Αμπελάς

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου